Kiedy pacjent staje się oparciem. O zmęczeniu byciem dzielnym i prawie do bycia zaopiekowanym
Są osoby, które po diagnozie bardzo szybko słyszą: „jesteś taka dzielna”, „podziwiam cię”, „nie wiem, skąd bierzesz tyle siły”. Czasem te słowa naprawdę niosą – dają poczucie, że ktoś widzi, docenia, że wysiłek nie jest niewidzialny. Ale czasem słowa te stają się też czymś w rodzaju roli, z której trudno wyjść. Skoro wszyscy widzą we mnie osobę silną, to chyba nie mogę się już rozsypać? Skoro jestem tą, która uspokaja […]
