Samotnie wychowuję dwóch cudownych synów, którzy mają zaledwie 12 i 6 lat. Moim największym marzeniem jest cieszyć się życiem i wychować moich ukochanych chłopców. W chwili obecnej moim jedynym dochodem jest świadczenie rehabilitacyjne. Pomagają mi również najbliżsi. Nie jestem w stanie pokryć nierefundowanego leczenia, które daje bardzo pozytywne efekty.

Aby spełnić te marzenia potrzebuję wsparcia w finansowaniu wizyt u ginekologów onkologicznych, wizyt u psychiatry oraz u psychologa związanych z diagnozą depresji, rehabilitacji po zabiegu mastektomii, stomatologa (skutkiem chemioterapii była utrata wielu zębów) oraz mleka modyfikowanego, ponieważ nie będę mogła karmić piersią z racji na zastosowane toksyczne leczenie.

Wierzymy, że z Bożą opieką i pomocą dobrych ludzi wszystko zniesiemy i pokonamy! Przybliżony plan leczenia został już sporządzony. Będzie ono długotrwałe i kosztowne – 295 000 euro. Sytuacja na Ukrainie jest niezwykle trudna, więc cała nadzieja w Was. Wesprzyj naszego Rostika! Pomóż pokonać chorobę!

Nie potrafię nawet opisać, przez jaki trudny czas przeszliśmy z dzieckiem. Teraz czeka mnie rehabilitacja.

Nigdy nie myślałam, że będę musiała prosić o pomoc, ale nadal chce żyć, bo mam dla kogo – mam trójkę pięknych wnucząt. Nadal chcę się nimi cieszyć, więc walczę dla nich z całych sił.

Poza intensywną chemią, zdecydowałam się skorzystać z bardzo kosztownej terapii walki z agresywnymi nowotworami. Metoda ta wykorzystywana jest na zachodzie, ale nie refundowana w naszym kraju. Jak można się spodziewać, koszty są bardzo obciążające.

Ślub odbył się i był prawdziwie szczęśliwy, mimo że panna młoda miała pod suknią bliznę po operacji, a w trakcie podróży poślubnej gubiła włosy po pierwszej wizycie na chemioterapii.

Do niedawna pracował jako inżynier energetyk i odnosił sukcesy w swoim zawodzie. Jest ojcem trójki małych dzieci, które bardzo kocha i poświęca im prawie cały swój wolny czas. Teraz Taras potrzebuje wsparcia bardziej niż kiedykolwiek.

Liczę na to, że leczenie przyniesie efekty, o jakich marzę. Nie ma co ukrywać  – jest to trudny i wyczerpujący proces. Mam jednak w sobie mnóstwo wiary, która pozwala mi zwycięsko przechodzić kolejne etapy. Z zebranych środków chciałabym opłacić leczenie, wizyty u specjalistów oraz niezbędne leki.

Jestem psychologiem, psychoonkologiem. Od blisko 9 lat pomagam osobom chorym onkologicznie i ich rodzinom. Do początku zeszłego roku, kiedy zdiagnozowano u mnie raka piersi, pracowałam m. in. w hospicjum i prowadziłam grupy wsparcia dla osób w żałobie. Teraz potrzebuję Waszego wsparcia.