Od niedawna zmagam się z najtrudniejszym wrogiem – rakiem przełyku, który wywrócił mój świat i życie moich bliskich do góry nogami. Aby móc dalej cieszyć się życiem i pracą z dziećmi, która jest moją pasją, potrzebuję Waszego wsparcia. Wierzę, że odzyskam zdrowie i wrócę do wszystkiego, co przed chorobą dodawało mi skrzydeł.

Złośliwy nowotwór piersi zmienił całe moje życie. Mimo intensywnego leczenia wciąż potrzebuję specjalistycznej terapii i kosztownych badań. Każde wsparcie przybliża mnie do zdrowia i szansy na spokojne życie z rodziną.

Nasz ukochany Konrad Wieczorek odszedł 31 marca 2025 roku. Mimo leczenia, choroba okazała się bezlitosna. Prosimy o pomoc w pokryciu zaległych kosztów leczenia oraz pochówku. Każde wsparcie w tym trudnym czasie jest dla naszej rodziny nieocenione.

Mam zadanie do wykonania „pokonać intruza”, ponieważ mam dla kogo żyć. Kocham moją pracę, jestem wsparciem dla każdego pacjenta, którego spotkam na swojej drodze. Od wielu lat dzielę się także wiedzą i doświadczeniem w pracy ze studentami. Moja misja jeszcze się nie skończyła…

Chcę wrócić do zdrowia, aby wspierać moją żonę i córkę, patrzeć jak moje wnuki dorastają. Jestem im potrzebny. Chciałbym wrócić do pełnej sprawności, odzyskać energię i radość życia, aby móc się nimi dzielić z rodziną i przyjaciółmi jak dawniej.

Dopiero teraz naprawdę czuję sens słów, że „mam dla kogo”. Dla bliskich, ale też dla siebie. Mam jeszcze tyle marzeń i pomysłów do realizacji… Choć już boję się planować.

Zdrowie jest bezcenne, ale leczenie wiąże się z ogromnymi kosztami. Od 4 lat zmagam się z chłoniakiem – chorobą, która odebrała mi codzienność i pochłania wszystkie oszczędności. Każda złotówka to krok bliżej do zdrowia. Proszę o wsparcie.

Moim celem jest nie tylko powrót do zdrowia, ale także do pracy i realizacji moich marzeń. Aby jednak móc skutecznie się leczyć i wspierać organizm, potrzebuję pomocy.

Dzięki specjalistycznemu leczeniu, mam szansę spędzić więcej czasu w dobrym zdrowiu, w otoczeniu najbliższych – a to jest dla mnie bezcenne. Marzę, żeby wrócić do bycia zdrową osobą, pełną marzeń i planów. Dziękuję za każdą złotówkę.

Na duchu podnosi mnie radość z każdego poranka, wspomnienia z górskich wędrówek, muzyka, rozmowy z przyjaciółmi. Chciałabym towarzyszyć dzieciom w mojej rodzinie, poświęcać im swój czas i dzielić się wiedzą tak, jak moim uczniom przez niespełna 30 lat.