7 maja usłyszałam diagnozę: rak piersi. Mimo to nie tracę nadziei. Moim największym marzeniem jest po prostu żyć, być przy moich bliskich, patrzeć jak dorastają moje dzieci i odzyskać siłę, by znów cieszyć się wspólnymi chwilami. Dziękuję za każdą formę wsparcia.

Marzę, żeby znów się śmiać, cieszyć się każdym nowym dniem, odwiedzić jeszcze wiele miejsc, patrzeć jak wschodzi i zachodzi słońce. Mam dwójkę wspaniałych dzieci i cudowną Rodzinę, dla której chciałabym żyć. Zbieram środki na specjalistyczne leczenie za granicą, bo nie ma dla mnie dostępnego leczenia w Polsce.

Na początku 2026 roku usłyszałem diagnozę, chłoniak Hodgkina. Od marca przechodzę intensywną chemioterapię, która jest moją szansą na wyzdrowienie. Niestety, z powodu choroby straciłem pracę, a koszty leczenia przekraczają moje możliwości.

Niestety przy przerzutach do płuc, wątroby i mózgu z raka jelita grubego nie ma dla mnie skutecznego leczenia w zwykłym szpitalu na Onkologii. Zbieram środki na terapię celowaną, a każda wpłata zwiększa moje szanse na lata życia – na to, że wnusia, która ma teraz 1,5 roczku, zapamięta Folkową Babcię Marzenkę.

W 2023 roku zdiagnozowano u mnie nowotwór odbytnicy, który powrócił z przerzutami na wątrobę i inne narządy. Aktualne leczenie zagraniczne daje realną szansę na wyleczenie, ale jego koszt wynosi 1 000 000 zł. Każda, nawet najmniejsza wpłata, daje mi nadzieję na kolejne dni z moją rodziną.

W 2023 roku wykryto u mnie wznowę guza mózgu. Jest to nowotwór złośliwy – (astrocytoma, CNS WHO G3). Obecnie powstały guz nie jest możliwy do zoperowania. Chirurgiczne usunięcie mogłoby prowadzić do drastycznych i trwałych zmian w funkcjonowaniu pamięci. Obecnie leczę się w Wieliszewie i przechodzę radykalną chemioterapię oraz radioterapię. Skutki leczenia są bardzo ciężkie do zniesienia.

Ignaś, który w czerwcu skończy 4 lata, choruje na złośliwego, nieoperacyjnego guza pnia mózgu H3K27, który nagle odebrał mu zdrowie i beztroskie dzieciństwo. Choroba szybko postępuje, powodując poważne powikłania neurologiczne i wymagając intensywnego, kosztownego leczenia oraz rehabilitacji.

Od 2013 roku żyję z diagnozą glejaka złośliwego. Jestem po czterech operacjach, radioterapii i chemioterapii, a leczenie i rehabilitacja wciąż trwają. Każda pomoc ma ogromne znaczenie.

Moje życie zmieniło się w 2019 roku, gdy zdiagnozowano u mnie glejaka mózgu. Po latach leczenia choroba wróciła i dziś potrzebuję wsparcia, aby móc skorzystać z immunoterapii w Niemczech. Każda pomoc i udostępnienie mają dla mnie ogromne znaczenie.

Mam na imię Sylwia i choruję na nowotwór krwi, nadpłytkowość samoistną. Każdy dzień przynosi wiele trudności i niepewności. Zbieram środki na leczenie i leki, które dają mi szansę na powrót do normalnego życia.