Mam na imię Agata i żyję z rozsianym rakiem piersi. Pomóż mi być jak najdłużej mamą ❤️

W 2019 roku, mając 33 lata, wyczułam u siebie zmianę w piersi. Miałam wtedy dwie malutkie córki – Kornelia miała 5 lat, a Marysia zaledwie 2. Usłyszałam diagnozę –  nowotwór złośliwy piersi. Świat się zatrzymał. Zaczęłam leczenie – chemioterapia, mastektomia z rekonstrukcją. W 2021 wróciłam do pracy i życia. Myślałam, że choroba jest już za mną.

Ale w 2023 roku wszystko się zmieniło. Nowe zmiany w wątrobie, płyn w osierdziu zagrażający życiu. Od tego momentu nie żyję już „po raku”. Jestem pacjentką paliatywną – leczoną, by przedłużyć życie i jak najdłużej zachować jego jakość. Czas od tamtej diagnozy to nieustanna czujność, badania, zmieniające się terapie, skutki uboczne i ściganie się z czasem.

Zdecydowałam się na profilaktyczne usunięcie jajników. Leczenie zatrzymało rozwój choroby, ale bardzo obciążyło mój organizm – połowa mojej wątroby jest objęta marskością. Potrzebuję opieki wielu specjalistów: hepatologa, neurologa, dietetyka, psychologa. Potrzebuję rehabilitacji, leków i suplementów, które często nie są refundowane. Co 3 tygodnie otrzymuję wlew z lekiem mającym zatrzymać chorobę. Ostatni tomograf pokazał, że zmiany na wątrobie zaczęły znów rosnąć. Onkolog natychmiast zmieniła leczenie – czekamy, czy nowy lek zadziała.

Od półtora roku nie mogę wrócić do pracy. Leczenie to nie tylko ogromny wysiłek fizyczny i psychiczny, ale też koszt, z którym coraz trudniej jest mi sobie radzić. Dlatego proszę Was o pomoc.

Chciałabym po prostu żyć. Dla siebie. Dla moich córek. Być przy nich, gdy dorastają. Cieszyć się zwyczajnymi dniami. Nie chcę, by choroba mi to odebrała.

Wasze wsparcie pozwoli mi zapewnić sobie opiekę, leczenie i nadzieję, że będzie więcej wspólnych chwil – bez bólu, bez strachu, z oddechem. Bez Was będzie mi trudniej. I o wiele smutniej.

Czy mogę prosić Was o wsparcie? 🖤