Cztery miesiące temu usłyszałam diagnozę – złośliwy nieoperacyjny nowotwór trzustki.

To rak o najgorszym rokowaniu. Zaproponowane w Polsce leczenie opiera się jedynie na chemioterapii. Wiele cykli już za mną, każdy kolejny utrudnia mi funkcjonowanie, zaś dalsza skuteczność tej terapii jest wielką niewiadomą. Po ostatniej kontroli obrazowej dowiedziałam się, że chirurdzy wciąż są bezradni. Natomiast ryzyko rozsiania raka wzrasta z każdym dniem, przybliżając mnie do fatalnych statystyk, o zaledwie kilku miesiącach życia.

 

Nagle pojawiła się nadzieja! 

Niemożliwa do przeprowadzenia operacja w Polsce, jest możliwa za granicą, w rekomendowanym ośrodku Botton-Champalimaud Pancreatic Cancer Center w Lizbonie, kierowanym przez Profesora Markusa Büchlera. Profesor jest światowej sławy specjalistą z chirurgii przewodu pokarmowego oraz transplantologii, a szczególnie znany jest z pionierskich operacji trzustki. To dla mnie jedyny ratunek i szansa na dalsze życie. Chciałabym móc znów żyć pełnią życia – pójść na koncert, wybrać się w góry. Marzę o powrocie do codzienności, w której mogę być aktywna, obecna i spełniona — jako nauczycielka, żona i mama.

 Zwracam się z prośbą o wsparcie finansowe, gdyż leczenie w klinice znacznie przekracza możliwości finansowe mojej rodziny. Mamy bardzo mało czasu.