Mam na imię Ania, pracuje w Fundacji Onkologicznej Rakiety, od lat wspierając osoby z chorobą nowotworową. Mimo pracy o takim charakterze nigdy nie spodziewałam się, że sama znajdę się po drugiej stronie i będę zmuszona prosić o wsparcie.

6 lutego na naszą rodzinę spadła niespodziewanie druzgocąca diagnoza – grade IV glioma, zdiagnozowany u mojego ukochanego Taty. Jedna chwila, w której zatrzymał się świat. Kilka dni, które sprawiły, że ziemia osunęła się całkiem spod nóg. A potem każdy dzień przynoszący coraz to gorsze wiadomości.

Wszystko zaczęło się podczas naszego wspólnego wyjazdu na ferie zimowe, na które pojechaliśmy wraz z moją młodszą, jeszcze niepełnoletnią siostrą, Julką. Problemy z pamięcią, koncentracją, apatia, smutek, roztargnienie, opóźniony czas reakcji na bodźce. Jakby był zupełnie innym człowiekiem, którego wcześniej znałyśmy – bystrym, inteligentnym, żartującym, ogarniającym 10 rzeczy na raz….

Później sprawy potoczyły się już bardzo szybko. Prywatna wizyta u neurologa, skierowanie do szpitala na cito, tomografia, w trakcie której wszyscy modliliśmy się, żeby nie ziścił się najczarniejszy scenariusz… Niestety, wykazała zmianę. Natychmiastowe przyjęcie na oddział, dzień później rezonans, dwa dni później operacja… Guz 5,5x5x4cm. 4,5-godzinna operacja, guz bardzo rozległy i naciekający, bez możliwości usunięcia w całości.

Planowane jest leczenie standardowe – radio- i chemioterapia. Jednak wiem, jak bardzo bezlitosne są statystyki przy tym rozpoznaniu. Mediana przeżycia przy ograniczeniu się wyłącznie do leczenia systemowego to ok. 12-15 miesięcy. Dlatego chcę poruszyć niebo i ziemię, by móc być z Tatą jak najdłużej. By zapewnić mu takie leczenie, które miesiące zmieni w lata. Wiem, że takie leczenie istnieje. Tyle, że jest poza naszymi możliwościami. Terapia TTFields Optune – ok. 120 tysięcy złotych miesięcznie. Im dłużej stosowana, tym dłuższy czas dający szansę na brak wznowy choroby. 

Byśmy mogli pojechać jeszcze razem w góry i stworzyć jeszcze wiele wspólnych pięknych wspomnień.

Bo 60 lat to nie jest wiek na umieranie. Zdecydowanie nie. Jeszcze wiele rzeczy jest do zrobienia, wiele wspomnień do pokolorowania. Mamy jeszcze wiele planów i marzeń.

Moja siostra ma tylko 15-lat. Można by rzec – najtrudniejszy wiek. Prawda jest taka, że bardzo potrzebuje Taty. Piszę tę zbiórkę w jej i w swoim imieniu. Prosimy, pomóżcie nam w tym trudnym czasie. Bez Waszej pomocy możemy nie mieć wystarczająco czasu, by się pożegnać. 

Pamiętajcie o nas w tegorocznym rozliczeniu 1,5%: 
KRS: 0000414091
Cel szczegółowy: Zbigniew Żuchniewicz

Dziękujemy za każde wsparcie. 

ENGLISH BELOW ⬇️⬇️⬇️

My name is Ania. I work at the Rakiety Cancer Foundation, where for many years I have been supporting people living with cancer. Because of my job, I never thought I would one day find myself on the other side – having to ask for help myself.

On February 6th, our family received a sudden and devastating diagnosis. My beloved dad was diagnosed with grade IV glioblastoma. In one moment, our world stopped. In just a few days, everything we knew collapsed. And since then, each day has brought more difficult news.

It all started during our winter holiday, which we spent together as a family – my dad, my younger sister Julia, who is still a minor, and me. We began to notice worrying symptoms: memory problems, difficulty concentrating, apathy, sadness, distraction, and slow reactions. He felt like a completely different person from the one we had always known – sharp, intelligent, full of humor, and able to handle ten things at once.

After that, everything happened very fast. A private visit to a neurologist, an urgent referral to the hospital, a CT scan during which we all prayed for the worst not to be true… Unfortunately, the scan revealed a tumor. He was admitted to the hospital immediately. The next day – an MRI. Two days later – surgery.

The tumor was very large: 5.5 × 5 × 4 cm. The surgery lasted four and a half hours. The tumor was extensive and infiltrating, and it was impossible to remove it completely.

For cases like this, doctors usually recommend standard treatment with radiotherapy and chemotherapy. However, I know how cruel the statistics are with this diagnosis. With standard treatment alone, the median survival time is only 12–15 months. That is why I want to do everything I possibly can to have more time with my dad. To give him a chance for treatment that could turn months into years.

There is a treatment that offers hope – TTFields therapy (Optune). It significantly reduces the risk of tumor recurrence, especially when used long-term. Sadly, its cost is far beyond our financial means: about 120,000 PLN per month.

We dream of traveling to the mountains together again and creating many more beautiful memories.

Because 60 years old is not an age to die. Absolutely not. There is still so much life to live, so many moments to experience, so many dreams left to fulfill.

My sister is only 15 years old – an incredibly difficult age. The truth is, she needs her dad more than anything. I am writing this fundraiser for her and for myself. We are asking for your help during this unimaginably hard time. Without your support, we may not have enough time – even to say goodbye.